Monday, May 14, 2012

நினைவலைகள் -14


நினைவலைகள் -14

அந்தக்காலத்தில் பெண் படிப்பதும் , படித்த பின் வேலைக்கு வருவதும் , அதிலும்  இதுபோன்று பயணங்களுடன் கூடிய பணி செய்வதும் மிக மிகக் கடினம். வன விலங்குகள் நிறைந்த கானகத்தில் வரும் உலா போன்றது.

என்னுடன் மேரி, ஜெம்மா என்ற இரு கிராமசேவிக்காக்கள். இருவரும் காதலில் சிக்கினார்கள். உடன் வேலை பார்ப்பவர்களுடன் தான். தங்கி இருப்பதோ தனிமையில். மனத்தை மட்டும் இழக்கவில்லை, தன்னையும் இழந்துவிட்டார்கள்.ஒரு சம்பவம் கூற விரும்புகின்றேன்

மேரிக்கும் அவள் காதலன் சபாபதிக்கும் சண்டை வர ஆரம்பித்தது.
மாதாந்திரக் கூட்டம் வந்த மேரி ஒரு கடிதம் எழுதி அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு இடையிலேயே சென்று விட்டாள். அந்தக் கடிதம் கிழே
விழுந்து இன்னொருவன் கையில் மாட்டியது
“உங்களை நம்பி ஏமாந்து விட்டேன். எனக்கு நீங்கள் துரோகம் செய்துவிட்டீர்கள். இனி உயிருடன் இருக்கப் போவதில்லை. தூக்குப் போட்டு சாகப் போகின்றேன் “இதுதான் கடிதத்தில் எழுதப் பட்டிருந்தது

கடிதத்தை எடுத்தவன் பயந்து போய் அதனை எங்கள் அதிகாரியிடம் கொடுத்துவிட்டான். அவரும் பதறிப்போய் என்னைக் கூப்பிட்டு,
“உடனே போங்கம்மா.எதாவது செய்யறதுக்குள்ளே போய்க் காப்பாத்துங்க”
என்று பதட்டத்துடன் சொன்னார்.
“ஸார், ஒண்ணும் ஆகாது. கடிதத்தை சபாபதி படிச்சுட்டான். கடிதம் கசங்கி இருக்கு பாருங்க. கோபத்தில் கசக்கிச் சுருட்டி எறிஞ்சிருக்கான். சீக்கிரம் கூட்டத்தை முடியுங்க. இவன் நேரே அவகிட்டே தான் போவான். அவளும் இவன் வருவான்னு காத்துக் கிட்டு இருப்பா. சரியாய்டும்.”

அதிகாரிக்குப் பூரண திருப்தி வரவில்லை. எனினும் சீக்கிரம் கூட்டத்தை முடித்துவிட்டார். சபாபதி விரைந்து வெளியில் செல்வதைப் பார்த்தேன்
கதை இத்துடன் முடிந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.

மறுநாள் காலையில் சபாபதியும் மேரியும் என் வீட்டிற்கு வந்தனர்.வந்தவுடன் வாயில் கதவைச் சாத்தினான். என்னைப் பார்த்து கத்த ஆரம்பித்தான். நான் தான் அந்தக் கடிதத்தை எடுத்து அதிகாரியிடம் கொடுத்து அவன் மானத்தை வாங்கி விட்டேனாம். நிறுத்தாமல் சத்தப் போட்டு திட்டிக் கொண்டிருந்தான். என் தாயார் அழ ஆரம்பித்து விட்டார்கள் சட்டென்று இடுப்பில் மறைவாக வைத்திருந்த கத்தியை எடுத்து என்னைக் குத்த வந்து விட்டான். . மேரி உடனே பாய்ந்து அவனைக் கட்டிப் பிடித்து நிறுத்தினாள். அவள் அப்படி செய்யாமல் இருந்திருந்தால் எனக்கு கத்தி குத்து விழுந்திருக்கும். நான் பயப்படவில்லை. அவர்களை உட்கார வைத்துப் பேசினேன்.மேரியின் காதலைக் கூறி சபாபதியை அவளைச் சீக்கிரம் மணந்து கொள்ளும்படி புத்திமதி கூறினேன்.இதுபோன்ற தாக்குதல்கள் என் வாழ்க்கையில் பல கண்டிருக்கின்றேன். போராளி போராட அஞ்சலாமா?

சபாபதி விரும்பினாலும் அவனால் மேரியைத் திருமணம் செய்து கொண்டிருக்க முடியாது. இருவரும் சாதியும் மதமும் வேறு. சமூகத்தை
மீறும் துணிச்சல் அன்று கிடையாது. செய்தி பரவி விட்ட காரணத்தால்
சபாபதிக்குச் சொந்தத்தில் திருமணம் செய்துவைத்துவிட்டார்கள்.. ஏற்கனவே மேரியைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள வைத்திருந்தேன். எனவே அவள் தற்கொலை செய்து கொள்ளவில்லை. ஜெம்மாவின் காதலும் தோல்வியில் முடிந்தது. இருவரும் திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் இருந்து விட்டனர்.இப்படி எத்தனை எத்தனை பெண்கள் என் துறையில் அன்று இருந்தார்கள் !

நாங்கள் மூவரும் எவ்வளவு சந்தோஷமாக வேலை பார்த்து வந்தோம். தீபாவளி வந்தால் முதல் நாளே என் வீட்டிற்கு வந்து விடுவார்கள். அதிகாலையில் எழுந்திருந்து குளித்து முடித்து, புத்தாடை அணிந்து,
பலகாரம் சாப்பிடவுடன் மதுரைக்குப் பறந்து விடுவோம். காலைக் காட்சியிலிருந்து தொடர்ந்து நான்கு காட்சிகள் சினிமா பார்ப்போம். இரவுக் காட்சி முடியவும் மதுரை பஸ் ஸ்டாண்டிற்கு வந்து உட்கார்ந்து கொள்வோம். காலையில் 4 மணி பஸ்சில் வாடிப்பட்டி திரும்புவோம்.
உற்சாகமான வாழ்க்கை சோகத்தில் முடிந்தது.

எங்கள் பணியைப் பார்வையிட வரும் மேலதிகாரிகளில் சில மனித மிருகங்களும் இருப்பர். அவர்களிடமிருந்து தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் போராட்டமும் உண்டு. சிலர் தங்கள் கற்பை இழந்து கதறியதும் உண்டு. பெண்கள் நலம் காக்க வந்த பெண்களே தங்கள் பெண்மையை இழக்கும் பரிதாப நிலை அன்றிருந்தது. இன்று நாகரிகம் என்ற போர்வையில் பெண்மையின் சூதாட்டம் நடக்கின்றது

பெண்கள் நலனையே நினைத்து வந்ததால் குடும்[பத்தின் ஒரு பாகமான
ஆண்மீது ஏனோ மனத்தில் கோபம் இருந்துவந்தது. இப்பொழுதும் கூட இருக்கின்றது. ஆனால் வாடிப்பட்டியில் இருக்கும் பொழுது இன்னொரு அனுபவம் கிடைத்தது. அப்பொழுது முதல் கொஞ்சம் என் பார்வை நடுநிலைப் பக்கம் போக ஆரம்பித்தது. அதுவரை பெண் என்று மட்டும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தவள் குடும்பம் என்று நினைக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன். பல குடும்பங்கள் சேர்ந்ததுதானே சமுதாயம். எனவே என் அக்கறை சமுதாய நலத்தின்மேல் செல்ல ஆரம்பித்தது.

எனக்கு மாதவி என்று ஒரு தோழி. மதுரையில் அறிமுகமானோம். ரயில்வே ஆஸ்பத்திரியில் நர்ஸாகப் பணியாற்றி வந்தாள் அவள் வீடு சென்ற பொழுது எனக்கு அறிமுகமானவர் ரத்தினம். அவர் அப்பொழுது ஈரோட்டில் நல்ல பதவியில் இருந்தார். ஏற்கனவே மணமானவர். அவரிடம்
டைப்பிஸ்டாக வேலை பார்த்தது மாதவியின் அக்கா. . ஏழைக் குடும்பம்.
தன் வீட்டிற்கு அழைத்து விருந்து கொடுத்திருக்கின்றாள். ரத்தினத்திற்கு மாதவியிடம் ஈர்ப்பு தோன்றியிருக்கின்றது. அவள் வீட்டார் அதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு அவரை அடிக்கடி வீட்டிற்குக் கூப்பிட ஆரம்பித்திருக்கின்றனர். அவர் பணக்காரர். அந்தக் குடும்பத்திற்க்காக நிறைய செலவழித்தார்.

மாதவியுடன் உறவு நெருக்கமானது. அவர்கள் வீட்டினரும் அதனை ஆதரித்தார்கள். அவளை நர்ஸுக்குப் படிக்க வைத்தார். இப்பொழுது வேலையும் கிடைத்துவிட்டது. மனைவியின் அனுமதியுடன் அவளை மணக்க இருந்தார். மாதவியும் அவள் வீட்டாரும் ஏற்கனவே ஒப்புக் கொண்டதுதான்.

ஆனால் மதுரையில் புது சிநேகிதன் மாதவிக்குக் கிடைத்துவிட்டான். எனவே ரத்தினத்தை அலட்சியம் செய்ய ஆரம்பித்தாள். கொஞ்சம் விபரம் கேள்விப் பட்டவுடன் ரத்தினம் வாடிப்பட்டிக்கு வந்தார். என்னை அவசரமாக மதுரைக்குக் கூப்பிட்டார். விபரம் சொல்ல வில்லை. மாதவி வீடு பூட்டிக் கிடந்தது. தான் வந்திருப்பதைக் கூறாமல் மாதவி வேலை பார்க்குமிடம் சென்று சாவி வாங்கி வரச் சொன்னார். நான் தனியே சென்று சாவி வாங்கி வந்து கதவைத் திறந்தேன். கட்டிலில் அவள் துணியும் இன்னொரு ஆடவன் துணியும் கிடந்தன. மேலும் இன்னொரு ஆடவனின் வருகைக்கு நிறைய சாதனங்கள் இருந்தன. எல்லாவற்றையும் பார்த்த ரத்தினம் ஓ வென்று அழ ஆரம்பித்தார்.பல ஆண்டுகள் பந்தம்.

மாதவி வரவும் சண்டை பெரிதானது. அவளைக் கொன்றுவிட முயற்சி செய்தார். எப்படியோ தடுத்தேன். மாதவியின் இரட்டை வாழ்க்கை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. போலித் தனம் எனக்கு பிடிக்காது. ரத்தினத்திடம் நேரிடையாகச் சொல்லிவிட்டு அவள் இன்னொருவருடன் நேசம் வைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் பரவாயில்லை. மன்னித்துவிடலாம். அன்று அவள்  கொடூரமாகப் பேசியதிலிருந்து, ஒரு பெண் பணத்திற்காக எப்படியெல்லாம் பேயாக மாறுகின்றாள் என்பதைக் கண்முன்னால் பார்த்தேன்.

இப்பொழுது எனக்கிருந்த அவசரப் பணி கொலையைத் தடுக்க வேண்டும். ரத்தினத்தை அங்கிருந்து கூட்டிச் சென்று விடவேண்டும். எப்படியோ முயன்று வெளியில் கூட்டி வந்து விட்டேன். அவரை மதுரையில் விட்டு வாடிப்பட்டிக்குத் திரும்ப மனமில்லை. ஏற்கனவே அவர் தவறு செய்தவர். ஓர் குடும்பம் இருக்க இன்னொரு குடும்பம் அமைக்க நினைத்தது சரியல்ல. இப்பொழுது கொலை செய்து குற்றவாளியானால் அவர் மட்டுமல்ல, அவர் குடும்பமே பாதிக்க பட்டுவிடும். அவரை அவ்வளவு எளிதில் சமாதானப் படுத்த முடியவில்லை. எப்படியோ முயன்று அவரை அவர் ஊர் பஸ்சில் ஏற்றிவிடும் வரை உடன் இருந்தேன்

பல கொலைகள் திடீரென்று ஏற்படும் உணர்ச்சி வேகத்தில் செய்வது. கொஞ்சம் தாமதித்தால் உணர்ச்சிகள் அடங்கும் பொழுது கொலை வெறியும் அடங்கி விடுகின்றது. ரத்தினமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
தெளிவடைய ஆரம்பித்தார். ரத்தினமும் மாதவியும் இருவருமே தவறு செய்தவர்கள். வீட்டுப் பெண்ணைப் பழக விட்டு ஆதாயம் தேடிய மாதவி குடும்பத்தைப்பற்றி  என்ன சொல்வது.?

ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையிலும் தெரிந்தும் தெரியாமலும் சில தவறுகளைச் செய்து விடுகின்றோம். அதன் பாதிப்பு அதிகமானால் பழியை யார் மீது, எதன் மீது போடுவது என்று மனம் அலைபாயும்.

எதிர்பார்க்காத சூழலால் எனக்கு வந்துவிட்ட பொறுப்பு. ஓர் மனிதனின்
சோதனைக் காலத்தில் அன்புடன் வழி நடத்த  உறவுகள்,நட்புகள் தேவை
ரத்தினத்தின் நட்பு ஓர் தொடர்கதை. அவரை அழிவிலிருந்து மீட்டுவிட் டேன் என்று அடிக்கடி கூறுவார். என் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட சோதனைகள், இழப்புகளின் பொழுது நல்ல நண்பராக இருந்தார். ஆம் அவர் இப்பொழுது இல்லை

இந்த சம்பவத்திற்குப் பின் இரு பக்கமும் பிரச்சனைகளைப் பார்த்தேன். அக்காலத்தில் நான் உணர்ந்தது பெரிதும் பாதிக்கப் பட்டிருப்பவள் பெண் என்பதுதான். இருப்பினும் நான் அவசர முடிவு எடுக்க மாட்டேன். என் வேகத்தில் கொஞ்சம் விவேகம் கலந்தது. பள்ளிப் படிப்பைவிட அனுபவங்கள் கற்றுக் கொடுக்கும் படிப்பினைகள் நிறைய. நாம் தான் புரிந்து தெளிவடைய வேண்டும்.
என் பணிக்காலத்தில் இளைஞர்களையும் சமுதாயப் பணிக்குப் பயிற்றுவித்தது வாடிப்பட்டியில்தான். இளைஞர் என்று கூறும் பொழுது இப்பொழுது நான் இருக்கும் 75ஐ நினைத்துவிடாதீர்கள். அப்பொழுது எனக்கு வயது 21
தொடரும்


Tuesday, May 8, 2012

நினைவைகள் -13


நினைவலைகள்  -13

விரியும் அறிவுநிலை நாட்டுவீர் -அங்கு
 வீழும் சிறுமைகளை ஓட்டுவீர்
தெரியும் ஒளிவிழியை நாட்டுவீர் -நல்ல
 தீரப் பெருந்தொழில் பூட்டுவீர்

வீட்டுப் பொந்துக்குள் ஒழிந்து கொண்டால் வீரப் பெண்ணாகிட முடியுமோ?பாரதி உள்ளுக்குள் வாழ்ந்து ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கின்றான் அவன் இன்னும் சொல்லுகின்றான்

பாதகஞ் செய்பவரைக் கண்டால் -நாம்
  பயங்கொள்ள லாகாது பாப்பா
மோதி மிதித்துவிடு பாப்பா -அவர்
  முகத்தில் உமிழ்ந்துவிடு பாப்பா

அவன் தாலாட்டில் வளர்ந்தவள் நான்.
பாவம் இந்த மக்கள்!. புதிதாகக் கண்டால் மிரளுகின்றார்கள்.
வதந்தி! அது தீயெனப் பரவும். கிசு கிசுவிற்கு தனிச் சுவை. அதிலும் அடுத்தவனைபற்றி கேள்விப்படும் பொழுது ஒர் உற்சாகம்! வம்பு பேசுகின்றவர்களுக்கு மன அழுத்தம் குறைந்து இரத்த அழுத்தமும் சீராகுமாம்.. ஆனால் அவர்கள் பேசும் வம்புத் தீ அடுத்தவர்க்குப் பாதிப்பை, அவமானத்தை உண்டு பண்ணுகின்றதே! விஷயத்திற்கு வருகின்றேன். என்னைப்பற்றி இரு செய்திகள் கிளப்பிய புகைச்சல்

என் அலுவலகத்தில் உடன் பணி புரியும் சில ஆண்களுடன் சேர்ந்து சினிமா பார்க்கப்போய் விட்டேன். ஒரு பெண் இப்படி கண்ட ஆண் பக்கத்தில் உட்கர்ந்து சினிமா பார்க்கலாமா?
52 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் சமுதாயத்தின் பார்வை.
5400 ஆண்டுகளுக்கு முன் எப்படி இருந்திருக்கும்!? அக்கினி பிரவேசத்தின் பொழுது ராமனின் நெருப்பு வார்த்தைகள் எனக்கு சீற்றத்தைக் கொடுத்தது. இராவணனின் பார்வைபட்டதாலே சீதையின் பத்தினித்தனம் போய்விட்டதா என்று எழுதியவள்தான் நான்.
இன்றைய சூழல் எப்படி மாறிவிட்டது?இந்த மாற்றம் தோன்ற எத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்திருக்கின்றன!. ஆனால் இப்பொழுது காலச் சக்கரத்தின் வேகம் அதிகம்
 வேலைக்குச் செல்லும் பொழுது சில நேரங்களில் ஜீப்பில் செல்வோம். அதிகாரி முன்னால் உட்கார்ந்திருப்பார். பின்னால் ஆறு பேர்கள் உட்கார்ந்திருப்போம். உடல் படுகிறதே என்று சொல்ல முடியாது.
பிற ஆடவர்களுடன் வெளிச்செல்வது சமுதாயத்தால் அன்று ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. அடுத்தது பார்ப்போம்

இன்னொரு செய்தி வித்தியாசமானது. ஒரு ஆண்பிள்ளையை நான் அடித்துவிட்டேன்.சினிமாவிற்கு நான் தனியாகச் சென்றிருந்தேன். அந்த நாளில் அதிகமாக சினிமா பார்ப்பேன். நான் வளர்ந்தது சினிமாக் கொட்டகையைச் சேர்ந்த கடைக்கருகில் தான். ஆரம்ப காலத்தில் பி. யூ. சின்னப்பா பிடிக்கும். பொதுவாகக் குழந்தைகளுக்கு சண்டை போடும் நாயகர்களைப் பிடிக்கும். எ,.ஜி.ஆர், அவர்கள், இப்பொழுது ரஜினி அவர்கள் எல்லோரும் சண்டை நாயகர்கள். . சினிமாப்படம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. பின்னால் யாரோ என் சீட்டில் கால் வைத்து சேட்டை செய்வது போல் இருந்தது. பின் திரும்பி முறைத்தேன். மீண்டும் தொடல். வளையலில் கோர்த்திருந்த பின்னை எடுத்துக் குத்தினேன். கால்களை இழுத்துக் கொண்டான். ஆனால் மீண்டும் அதே சேட்டை செய்யவும் என் பொறுமை போய் விட்டது. எழுந்து திரும்பி நின்று அவனை ஓங்கி அடித்து விட்டேன். பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் உடனே என்னை சமாதானப் படுத்தி உட்கார வைத்தனர். அடிபட்டவன் எழுந்து போய்விட்டான். இதுதான் நடந்தது. நான் தனியாகப் போனது முதல் குற்றம். அடுத்து ஓர் ஆண்பிள்ளையைத் தொட்டு அடித்தது இரண்டவது குற்றம்.
நான் அடக்கமில்லதவள். கெட்டவள். இதுதான் வதந்தி.

நான் பேசாமல் விட்டிருக்கலாம். வதந்தியை ஆரம்பித்தவள் நல்லவள் இல்லை. இது போன்று சிலரைப் பற்றிப் பேசுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு நாள் எந்தப் பெண்ணாவது வதந்தியின் சூட்டைத் தாங்காது தன் உயிரை முடித்துக் கொள்ள நேரலாம். இவள் அடக்கப் பட வேண்டும். அதற்கு நான் தான் லாயக்கு.

என் வீட்டுத் திண்னையில் உட்கார்ந்திருந்தேன். அந்தப் பாதையாகத்தான் வாய்க்காலுக்குத் தண்ணீர் எடுக்கப் போகவேண்டும். அவள் வந்து கொண்டிருந்தாள். அவளைக் கூப்பிட்டேன். நான் கூப்பிடவும் சிரித்துக் கொண்டே அருகில் வந்தாள். உட்காரச் சொல்லி, அரட்டை அடித்தேன்.
திடீரென்று வதந்தி பற்றி கேட்டேன். அவளைக் குறை கூறாமல் கேட்டதால் அவள் நல்லவள் போல் மற்றவர்கள் பேசுவதாகக் கூறினாள். நானும் மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் விடைபோல மெதுவாகப் பேசினேன் .பேசப் பேச அவள் முகம் மாறியது.
“சினிமாக்கொட்டகையிலே என்ன செய்ய முடியும் ( அந்தக்காலத்தில் இக்கால லீலைகள் கிடையாது.)நம்மூர் வாய்க்கால்கரைகளுக்குக் காலையில் மூணு மணிக்கே போறாங்களே. அங்கே போற சில பொம்புள்ளங்க எதுக்குப் போறாங்கண்னு தெரியும். ஒரு நாள் டார்ச், காமிராவுடே வருவேன்னு சொல்லு. படம் புடிச்சு ஊருக்கு காட்டுவேன். அவங்களும் சினிமாக் கொட்டகைக்கு ஆட்களை அனுப்பட்டும் நான் என்ன செய்யறேன்னு படம் பிடிக்கட்டும். ரெண்டையும் ஊர்லே காட்டலாம்.
நான் சும்மா சொல்ல மாட்டேன். மானத்தை வாங்கிருவேன். வாயப் பொத்திகிட்டு இனிமேலாவது இருக்கச் சொல்லு. இன்னொருதரம் பேசினதாக் கேட்டேன்னா நான் சொன்னபடி செய்வேன்”

அவள் பதறிவிட்டாள். அவளுடைய கள்ள உறவு வாழ்க்கை அது.
அவளைப் போல் சிலர் இத்தகைய வாழ்க்கை நடத்துவது கேள்விப் பட்டிருக்கின்றேன். இவளும் வம்பு பேசுகின்றவளா என்று தோன்று கிறதோ? பெண்களைச் சந்தித்தால் வம்பு பேசும் பொழுது கேட்க வேண்டிய நிலை. பிறகுதான் புத்தி சொல்ல முடியும்.. முகம் செத்து எழுந்தவள்,” இனிமேல் அவுங்க பேசாம நான் பாத்துக்கறேன்.  கோபபடாதீங்க “ என்று சொல்லிவிட்டுப் போனாள். இனி பயப்படுவாள்

சரோஜா அழகான பெண். இளம் விதவை. பத்தாவது வரை படித்தவள்.
அவர்கள் குடும்பங்களில் இது அதிகமான படிப்பு. அவளுடைய ஊர் ராஜபாளையம். வாடிப்பட்டியில் திருமணம். பதினெட்டில் கல்யாண்ம் இருபத்தைந்தில் கணவரைப் பறி கொடுத்தாள். நிறைய புத்தகங்கள் படிப்பாள். எல்லாம் வார இதழ் மாத இதழ். நான் பக்கத்தில் குடி வரவும் அவளுக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி. தினமும் வந்து கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருப்பாள். அவளுடைய நாத்தனார் கோமதி மகளிர் மன்றம் கன்வீனர். நான் வருவதற்கு முன் ஆரம்பித்த மகளிர் மன்றங்கள்.
அங்கும் பெரிய கூட்டங்கள் நடக்காது. வதந்தி வரவும் அவள்தான் பயந்தாள். அவள் கணவர் வீட்டார் என் வீட்டிற்கு வரக் கூடாது என்று தடை போட்டு விடுவார்களோ என்று அஞ்சினாள். அவளுக்காகவும்தான்
நான் அப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

கூட்டுக் குடும்பம் அமைப்பு இருந்த காலம். எப்படி, எதற்காக கூட்டுக் குடும்பம் வந்தது என்று கொஞ்சமாவது தெரிந்து வைத்துக் கொள்வது நல்லது. சமுதாயம், குடும்பம் என்ற அமைப்புகள் தோன்றியகாலம். தொழிகள் பயில கல்லூரிகள் கிடையாது. தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொழில் செய்வார்கள் அவர்களுக்கு ஒரு பெயர் இருக்கும். அதுவே சாதி பெயராகவும் ஆகியிருக்கின்றது. சில நேரங்களில் தொழில் மாறும் பொழுது பெயரும் மாறும். எனவே வீட்டுத் தலைமைக்குக்கீழ் குடும்பம் இயங்கிக் கொண்டு வந்தது. அப்பனுக்குப் பின் பிள்ளை தொழிலை எடுத்துக் கொள்வான். இப்பொழுதும் சில இடங்களில் சில குடும்பங்கள் பரம்பரைத் தொழில் என்று தொடர்ந்து செய்வதைப் பார்க்கலாம்

சொத்தும் குடும்பப் பெயரில் இருக்கும். பெரியவர்களை சிறியவர்கள்
பாது காப்பார்கள். எனவே பிள்ளைகளைச் சார்ந்து நிற்கும் நிலை.
பாதுகாப்பிற்கும் பொருளாதாரத்திற்கும் கூட்டுக் குடும்பம் வசதியாக இருந்தது. .அந்த நாட்களில் கணவன் ,மனைவி என்று அவர்களுக்குத் தனி அறை கிடையாது. கணவன் மனைவியின் கலப்பு எப்பொழுது என்று கூட மற்றவர்களுக்குத் தெரியாது. அபூர்வமானது இந்த சங்கமம். குறிப்பிட்ட நாள், குறிப்பிட்ட நேரம் கூடினால் இத்தகைய பிள்ளை பிறக்கும் என்ற சாஸ்திரத்தை நம்பினர். அதற்கும் முன்னால் குழந்தை பிறப்பிற்காக மட்டுமே கூடுதல் என்றும் சொல்லி வந்தனர். சொல்லப் போனால் என் காலத்தில் கூட அப்பா, அம்மாவிற்குள் இப்படி உறவு இருக்கும், இதனால் குழந்தை பிறக்கும் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது. எனவே இத்தைய குடும்ப வாழ்க்கையால் கூட்டுக் குடும்பம் அமைந்ததில் சோதனை வந்ததில்லை.

இப்பொழுது நிலை என்ன? வெவ்வேறு படிப்பு. வெவ்வேறு தொழில்கள். தொழிலுக்காக ஊர்விட்டு ஊர் மாற்றம். ஊடகங்களின் வருகையால்
மன மாற்றங்கள். புலம் பெயர்ந்த வாழ்க்கையில் இல்லத்தின் மாற்றம்.
கூட்டுக் குடும்பம் சலசலக்க ஆரம்பித்து விட்டது. வீட்டுப் பெண் பேச ஆரம்பித்துவிட்டாள். அடங்கிப் போகும் குணமும் மாற ஆரம்பித்து விட்டது. கூட்டுக் குடும்பத்தில் சண்டைகள். பொருளாதார நெருக்கடி., கணவன், மனைவி சேர்ந்து படுக்கும் பழக்கம்., எனவே இடம் பற்றாமை. பல காரணங்கள் இன்று சோதிக்க ஆரம்பித்துவிட்டன .

பாசத்திலே, பழமையின் பழக்கத்திலே தங்கள் பிள்ளைகளுக்குப் படிப்பிற்கும், திருமணத்திற்கும் இருப்பதைச் செலவழித்து விட்டுத் திணரும் பெரியவர்கள் நிலை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டு வருகின்றது. பிள்ளைகளைத் திட்டுவது சரியல்ல. இது காலத்தின் மாற்றம்  கூட்டுக்  குடும்ப அமைப்பு ஆட்டம் கண்டு விட்டது. இனி என்ன செய்யப் போகின்றோம்? இன்றைய தலைமுறையைத் திட்டிக் கொண்டிருக்கின்றோம்.
இது நம் இயலாமை. இந்த மாற்றங்கள் முதியோரை மிகவும் பாதிக்கின்றது.
வருங்காலம் எப்படி இருக்கும்? இனி என்ன செய்யப் போகின்றோம்? புலம்பிக் கொண்டிருப்பதால் பிரச்சனை தீரப் போவதில்லை. சிந்தித்துச் செயலாற்ற வேண்டும்.  எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வோம்
பன்னாட்டுத் தொழிற்சங்கம் ஒன்றில் மகிளிர்நலக்குழு உறுப்பினராக நான்காண்டுகள் பொறுப்பேற்றிருந்தேன். பல நாடுகளில் பெண்களின் வாழ்க்கைபற்றி அறியும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. முதல் முறை சுவிட்ஸர்
லாண்ட்டில் உள்ள ஜெனிவாவிற்குச் சென்றிருந்தேன். எங்கள் தலைவி
ஆன்பார்வொர்டு அவர்கள் ஒன்று கூறினார்கள்.
 “இந்திய கலாச்சாரத்தில் எங்களைப் பிரமிக்க வைத்தது உங்கள் கூட்டுக் குடும்ப வாழ்க்கை. ஆனால் அது இப்பொழுது உடைந்துவிட்டது. வருத்தத்திற்குரியது “
மறுக்க முடியாத உண்மை. கூடு கலைந்தது மட்டுமன்றி குடும்பத்தின் அஸ்திவாரமும் பலஹீனமாகிக் கொண்டு வருகின்றது. இன்று மயக்க நிலையில் இருக்கின்றோம். மனம்விட்டுப் பேசுவோம்

அலைகள் இன்னும்வரும்


Tuesday, April 17, 2012

நினைவலைகள்-12

நினைவலைகள்-12

வாடிப்பட்டி வட்டரத்தில் சோழவந்தான் பகுதி எழில் நிறைந்த பகுதி.பச்சை பசேலென்று வயல் வெளிகள். காற்றிலே சிலிர்க்கும் நெல் பயிர்கள் நம் மனத்தை வருடி அங்கே உட்காரச் சொல்லும். வரப்புகளில் உட்கார்ந்து அவைகளுடன் பேசுவேன். பாரதி பாடல்களைப் பாடிக் கொண்டிருப்பேன். அக்கரையில் தென்கரை. தென்னை மரங்கள் உயர்ந்து நின்று நம்மை வரவேற்கும். இந்த வேலை கிடைத்ததில் நான் அதிருஷ்டசாலி. என் ரசனைகளுக்கேற்ற பணி. என் திறமைகள் அனைத்தும் பயன்படுத்த முடிந்த அற்புதமான பணி. ஒவ்வொருவருக்கும் தன் வேலையில் திருப்தி இருக்க வேண்டும்.அப்பொழுதுதான் பணிகளும் சிறக்க முடியும். சிலருக்குத்தான் விரும்பியவை கிடைக்கும்.

வயலில் புதுமுறை நடவு; ஜப்பானீய முறை நடவு. முதல்நாளே சோழவந்தான் சென்று கிராம நல ஊழியர் முத்தையா வீட்டில் தங்கினேன். அதிகாலையில் நானும் அவரும் புறப்பட்டு வயலுக்குச் சென்றோம்.

நான் வயலில் இறங்க வேண்டும். இந்த சேலைக் கட்டில் இறங்கி வேலை செய்ய முடியாது. இதனை அறிந்து மாற்றுடை எடுத்து வந்திருந்தேன். ஒதுக்குப்புறமாக இருந்த ஓர் மரத்தின் பின் சென்று சேலைக் கட்டை மாற்றிக் கொண்டேன். கிராமத்துப் பெண்கள் என்னை வியப்புடன் பார்த்தனர். இப்பொழுது அவர்களில் நான் ஒருத்தி.

வயலில் இறங்கும் பொழுது கொஞ்சம் கஷ்டம். பிடித்து இறக்கி விட்டனர். ஏற்கனவே கிராம நல ஊழியர் இன்னொரு பக்கம் இருந்தார். நாங்கள் நாத்தை எடுத்து வரிசையாக நட ஆரம்பித்தோம். எங்களைப் பார்த்து மற்றவர்களும் செய்தார்கள். இரு வரிசை முடியவும் நான் மேலே வந்து விட்டேன். மற்றவர்களுக்கு இப்பொழுது சுலபமாக நட முடிந்தது.

அவர்களை நடவுப் பாட்டு பாடச்சொன்னேன். அவர்கள் பாடிக் கொண்டே அசைந்து அசைந்து நாத்து நடுவதும் எனக்கு நாட்டியமாகப் பட்டது. நாட்டுப்புறப்பாடல்கள் எத்தனை வகைகள்!. வேலையின் கடினம் தெரியாமல் இருக்க ஏற்றப்பாட்டு முதல் ஒவ்வொரு வேலைக்கும் ஒவ்வொரு பாட்டு. மனிதன் இசையுடன் இசைந்து வாழ்ந்திருக்கின்றான். ஆனால் இப்பொழுது அந்த இசை எங்கே? பாட்டுப் பெட்டிக்குள் அடங்கி விட்டது. தாலாட்டு நாம் ரசிப்போம். தாலாட்டைவிட ஒப்பாரிப் பாட்டு மிகவும் அருமை. தாலாட்டில் வம்சத்தின் பெருமைகளும் பிள்ளை மேல் கொண்ட ஆசையும் வரும். ஒப்பாரியில் இவைகளும் வரும். அத்துடன் வயிற்றெரிச்சல் முதல் எண்ணுகின்ற எல்லாம் கொட்டலாம். நான் பார்த்த பணியில் ஒவ்வொரு வினாடியும் உயிரும் உணர்வும் கலந்து வாழ்ந்தேன்.

அங்கிருந்து நானும் முத்தையாவும் புறப்பட்டு புதிதாகக் கட்டி முடித்திருந்த ஹரிஜன காலனிக்குச் சென்றோம். ஹரிஜனங்களுக்குப் புதிய குடியிருப்பு வேண்டும் என்ற நல்ல நோக்கத்தில் வந்த திட்டம். பல திட்டங்கள் சிறந்த நோக்கத்துடன் தீட்டப்படும். எக்கட்சி ஆட்சிக்கு வரினும் அவர்கள் காலங்களில் சில புதிய திட்டங்கள் வரும். ஆனால் நடை முறைப்படுத்தும் பொழுது சில குறைகள் நேர்ந்துவிடுகின்றன. அவைகளில் சில பார்ப்போம். நம் குறைகளைப்பற்றிப் பேசுவதில் தவறில்லை. அவைகளை நிவர்த்தி செய்து கொள்ளலாமே.

அன்று ஹரிஜன காலனி கட்டும் பொழுது ஊருக்கு ஒதுப்புறமாக இருந்த புறம்போக்கு நிலங்களில் கட்டடங்கள் அமைந்தன. இருக்க இடம் கொடுக்கும் நோக்கமாக அப்பொழுது இருந்தது. ஆனாலும் அவர்களை சமுதாயத்தை விட்டு நாமும் தள்ளியே வைத்தோம். ஊருக்குள் அவ்வளவு பெரிய இடம் இருக்காது, அல்லது ஊரார் விரும்பார். இப்பொழுது சமத்துவபுரம் வீடுகள் வருகின்றன. எனக்கு முழுமையாகத் தெரியாது. ஆனாலும் தெரிந்த மட்டில் அற்புதமான திட்டம். இதில் அக்கறை குறைந்தால் நோக்கம் சிதறிவிடும். உயர் ஜாதியுடன் பல ஜாதி மக்களும் கலந்து வாழும் திட்டம். முதலில் குழந்தைகள், பின்னர் பெண்கள் சேர்ந்து வாழும் இடம். சாதி காழ்ப்புணர்ச்சி மாற வாய்ப்புள்ளதிட்டம். ஆனால் சில ஜாதிகளில் குடி வராமல் இருந்தாலோ, அல்லது இடம் மாறிச் சென்றாலோ , பின்னர் இஷ்டம் போல் குடிவைக்க ஆரம்பித்து விட்டால் நோக்கம் சிதறிவிடும்.

கட்சி எதுவாயினும் அவரவர் காலத்தில் நல்ல நோக்கத்துடன் சில திட்டங்கள் ஆரம்பிக்கின்றார்கள். அவைகளை அரசுப் பணியாளர்களும் அக்கறையுடன் கண்காணிக்க வேண்டும். அவ்வப்பொழுது ஆய்வு செய்து குறைகளை நீக்க வேண்டும். சத்திரத்து சமையல்காரர்கள் போல் ஆகிவிடக் கூடாது. நாட்டுப்பற்று எல்லாத் தரப்பினர்களிடமும் குறைந்து வருவதை மறுக்க முடியாது. அரசியல்வாதிகளையே குறை கூறிக் கொண்டிருக்கின்றோம். சுயநலமும் சுரண்டலும் எங்கும் பரவ ஆரம்பித்துவிட்டது. ஒரு நாள் எல்லோரும் சேர்ந்துதான் வீழ்ந்துமடிவோம்.

இன்னொரு உதாரணமும் காட்டுகின்றேன். சென்னையில் குடிசைகள் நீக்கி கட்டடங்கள் கட்டி குடியிருப்பு செய்கின்றோம். கொத்தவால்சாவடியிலும், கப்பல்களிலும் கூலி வேலை செய்கின்றவர்களை ஆதம்பாக்கம் போன்ற தூரத்தில் குடியிருப்பு வைத்தால் அவர்கள் தொழில்கள் செய்ய முடியாது. குற்றங்கள் மலியும். எனவே புதுக்குடியிருப்புகள ஏற்படுத்தும் பொழுதும் கவனம் தேவை.

பயணத்துடன் ஆங்காங்கே இது போன்று கொஞ்சம் மாறிச்செல்ல வேண்டியிருக்கின்றது. உடனுக்குடன் ஒத்த விஷயங்களைப் பேசினால்தான் அதற்குரிய நல்ல பலன் கிடைக்கும். நான் கதை சொல்ல வில்லை. ஒரு ஊரில் ராஜா இருந்தார் என்று ஆரம்பித்து கல்யாணம், பிள்ளைப் பேறு என்று வரிசையாகச் சொல்ல முடியாததற்குக் காரணம், இது சமுதாய வரலாறு. குறைகளைக் காட்டி, முடிந்தமட்டும் சில ஆலோசனைகளையும் அவ்வப்பொழுது சொன்னால் பலன் கிடைக்கும். குறை கூறுதல் எளிது. ஒருவர்மேல் ஒருவர் குற்றம் கூறுவதும் சுலபம். ஆனால் இது கூட்டுப்பொறுப்பு. அரசியல்வாதிகள் திட்டம் தீட்டுகின்றனர். அரசுப் பணியாளர்கள் செயல்படுத்த ஆவன செய்கின்றர்கள். ஆனால் பணிகள் களத்தில் செய்வது யார். மக்கள், காண்டிராக்டர்கள். தவறு காணும் பொழுது மக்கள் உடனுக்குடன் கேட்க வேண்டும். இதைப் படிக்கவும் உங்கள் முணுமுணுப்பு கேட்கின்றது. நாங்கள் சொன்னால் யார் கேட்பார்கள் என்றுதானே. நம் சக்தி நமக்குத் தெரியவில்லை.நமக்குள் ஒற்றுமையில்லை. சின்ன ஆதாயம் கிடைத்தால் நாம் பிரிந்து விடுகின்றோம். தப்பு இல்லையா? அதனால்தான் கூறுகின்றேன். நடக்கும் தவறுகளுக்கும் எல்லோரும் பொறுப்பு. வாய்பேசாமல் ஒதுங்கி இருப்பவர்களுக்கும் பொறுப்புண்டு. யாரும் தங்கள் கடமையைத் தட்டிக் கழிக்கக் கூடாது.

பயணம் தொடருவோமா?

அன்று மாலை மகளிர் மன்றம் சென்றேன். ஏதோ அதற்குத் தனிக்கட்டடம் என்றோ, பெரிதாகக் கூட்டம் என்றோ இல்லை. ஒரு விட்டீல் கூடிப் பேசுவோம். அந்த மகளிர் மன்றத்தில் எல்லோரும் ஏதோ கூலி வேலை செய்கின்றவர்கள். நான் சென்றால் அங்குள்ளவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி. பல பிரச்சனைகளைக் கொண்டு வருவார்கள். கூலி வாங்கும் இடத்தில் பிரச்சனைகள். என்னிடம் சொன்னால் எங்கு செல்ல வேண்டுமோ அங்கு சென்று பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பேன். குடும்பச் சண்டை என்றால் புருஷன் ,பொண்டாட்டியை கூட்டி வைத்துப் பேசுவேன். ஒரு வீட்டுக் குப்பையைப் பக்கத்து வீட்டும் பக்கம் போடும் சண்டையும் வரும். நோய்கள்பற்றியும் வரும். வாரம் ஒரு முறை தவறாது அங்கு போவது என்று வைத்துக்கொண்டிருந்தேன். அர்த்தமற்று பக்கத்து வீட்டுக் காரியுடன் போடும் சண்டைகளுக்கு பஞ்சாயத்து வைப்பது ஒவ்வொரு வாரமும் நடக்கும்.

வாழ்க்கையில் எத்தனை கோணங்கள்? எல்லாம் படிப்பினைகள்!

மேலக்கால் கிராமம் போக வேண்டிய வேலை வந்தது. அங்கு சென்று வேலையை முடித்துவிட்டு முனியம்மாவின் வீட்டிற்குச் சென்றேன். அவ்வூர் போனால் மதியச்சாப்பாடு அங்கேதான். அன்று போன பொழுது அவள் வீட்டில் புதிய இளைஞன் ஒருவன் படுத்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் யார் என்று விசாரித்தேன்.

“என் மவன் பெரிய கருப்பன்”

“இதுவரை பார்த்ததில்லையே!”

“ஆமாம் அவன் ஜெயிலுக்குப் போய்ட்டு இப்போத்தான் வந்தான். ஆறு மாசமா ஜெயில்லேதான் இருந்தான்.“

எனக்குத் தூக்கிவாரிப்போட்டது. ஆனால் முனியம்மாள் சாதாரணமாகச் சொன்னாள். வாடிக்கையாகிப் போன ஒரு விஷயம்போல் பேசினாள். இதுவரை தன் மகனைப்பற்றி எதுவும் சொன்னதில்லை.

“ஏன் ஏதாவது திருடினானா?“

“இல்லேம்மா, எங்க எசமான் ஒருத்தரை வெட்டச்சொன்னாரு. இவனும் போய் வெட்டினான். சாட்சி சரியில்லைனு விட்டுட்டாங்க”

நான் பேசமுடியாமல் விழித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தேன். முதல் அனுபவம். அதைப்பார்த்து அவளே தொடர்ந்து பேசினாள்.

“எங்க ஊர்ப்பக்கம் இது சாதாரணம். எங்க முதலாளிங்க என்ன சொன்னாலும் செய்வோம். சாப்பாட்டுக்கு அய்யா ஒரு குறவும் வைக்கமாட்டாருங்க, எங்களுக்கு எல்லாம் எங்க எஜமான்தான்.”

இதுதான் கொத்தடிமை வந்த வழி; இவர்கள் ஹரிஜனங்களில் ஒரு பிரிவினர்.

முனியம்மா மகனை எழுப்பினாள். அவனும் தள்ளாடிக் கொண்டே எழுந்திருந்தான். குடித்துவிட்டுப் படுத்திருந்திருக்கின்றான். முணுமுணுத்துக்கொண்டே எழுந்தவன் ஒரு புதியவளைக் கண்டதும் விழித்தான். முனியம்மாதான் பேசினாள்.

“கருப்பா, கடைக்குப் போய் ரெண்டு வடை வாங்கிட்டுவாடா அவங்க சாப்பிடணும்”

“ஹூம்” கொட்டிவிட்டு வீட்டுக்குப்பின்னால் சென்றான். என்னைவிட நான்கு அல்லது ஐந்து வயது பெரியவனாக இருப்பான். குழந்தை முகம். இவன் அம்பு. எய்கின்றவன் எவனோ!?. கொலைகாரனாக்கப் பட்டவன். அவன் தொழில் அது. இந்தப் பெரியகருப்பன் என் வாழ்க்கையில் இன்றியமையாதவனாகப் போகின்றான் என்பது அப்பொழுது நான் உணரவில்லை.என் நினைவில்லத்தில் முக்கியமானர்களுடன் இவன் இருக்கின்றான். இன்றும் எனக்குள் வாழ்கின்றவனை உங்களுக்கு இப்படி அறிமுகப் படுத்த வேண்டி வந்துவிட்டதே என்று வருந்துகின்றேன்.

கருப்பன் வடை வாங்கி வந்ததும், சாப்பிடும் பொழுது அவனுடன் சாதாரணமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தேன்,. அவ்வளவுதான். “அக்கா,” என்று கூப்பிட்டான். ஏனோ அவன் மீது ஓர் பாச்ம் பிறந்தது. சில உணர்வுகளுக்கு நமக்கே அர்த்தம் தெரியாது. வயதில் மூத்தவன். ஆனால் எனக்கு அவன் தம்பி. இனி அவன் என்னைத் தொடர்ந்து சில காலம் வருபவன் அப்பொழுது நீங்களும் அவனைப் புரிந்து கொள்வீர்கள்.

வாடிப்பட்டியில் என் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தேன். என் தோழி சரோஜா வந்தாள். அவள் முகத்தில் கலவரம். ஏதோ சொல்லத் துடிக்கின்றாள். ஆனால் தயக்கத்தில் தடுமாறிக் கொண்டிருந்தாள்.

“என்ன சரோ, சொல்ல நினைப்பதைச் சொல்லு. எதுவானாலும் சொல்லு”

சரோ மெதுவாகச் சொன்னாள். செய்திகளைக் கேட்டவுடன் சத்தம் போட்டுச் சிரித்துவிட்டேன். அவளுக்கோ அதிர்ச்சி. அவள் சொன்னது. என்னைபற்றியது. பெரிதாக இரு வதந்திகள். அசிங்கமாகப் பேச ஆரம்பித்திருக்கின்றார்கள். அதைச் சொல்லத்தான் அவள் தயங்கி இருந்திருக்கின்றாள். செய்தி கேட்டால் நான், பயப்படுவேன், அழுவேன் என்று நினைத்திருக்கின்றாள். நானோ சிரித்தேன்.

திறமையால் இங்கு மேனிலை சேர்வோம்

தீய பண்டை இகழ்ச்சிகள் தேய்ப்போம்

எனக்குள் பாரதி குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான்

(அலைகள் மீண்டும் வரும்)

Tuesday, April 3, 2012

எட்டயபுரம் வரலாறு-07

வரலாறுக்கும் பல முகங்கள் உண்டு. ஒரே நிகழ்வை வெவ்வேறு கோணங்களில் பார்ப்பதுண்டு.

உதாரணமாக, நரசிம்மவர்மனின் வாதாபி படையெடுப்பை எடுத்துக் கொள்ளலாம். காஞ்சியை நோக்கிப் படையெடுத்து வந்த புலிகேசி மன்னர் காஞ்சி கோட்டையை முற்றுகையிட முடிந்ததே யொழிய உள்ளே புக முடியவில்லை. எனவே சுற்றி இருந்த கிராமங்களை அழித்துவிட்டுச் சென்றார். பழி வாங்கப் புறப்பட்ட நரசிம்ம வர்மர் வாதாபியைத் தீவைத்துக் கொளுத்தி புலிகேசியையும் கொன்றார். தமிழகத்தில் இதனைப் புகழ்ந்து எழுதியிருக்கின்றோம். ஆனால் கர்நாடகாவில் நரசிம்ம வர்மனைக் கொடியவனாகச் சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளது. புலிகேசி காஞ்சியை வென்றதாகவும், தன் நகரைக் காப்பாற்றப் போராடி வீர மரணம் அடைந்ததாகவும் எழுதபட்டுள்ளது. அதனால் வரலாற்றைப் படிக்கும் பொழுது பல விஷயங்கள் ஒப்பு நோக்க வேண்டும்.

எனக்குச் செய்திகள் கிடைத்த விபரங்களைக் கூறி, சம்பவங்களைத் தொகுத்தும் கொடுக்க விரும்புகின்றேன்.

எட்டயபுர மன்னனுக்கும் ஏற்பட்டது சூழ்நிலைச் சறுக்கல்.அப்பொழுது துண்டுதுண்டாக நாடுகள் இருந்தன. எங்கும் குழப்பம். இதற்கிடையில் எட்டயபுர சமஸ்தான எல்லைகளில் கட்டபொம்மனால் மக்கள் பெரிதும் பாதிக்கப் பட்டனர். ராஜா போராடியும் வெற்றி கொள்ள முடியவில்லை.

தன் நாட்டு மக்களைக் காப்பாற்ற வேண்டி உதவி கிடைக்கவும் அதனை ஏற்றுக் கொண்டார். திட்டமிட்டு நடந்தது அல்ல.

டபிள்யூ.இ.கணபதியாபிள்ளை எழுதியுள்ள எட்டயபுரம் வரலாறு (Ettayapuram-Past and Present) என்ற புத்தகத்தில் மிகவும் விரிவாககக் கூறப்பட்டுள்ளது. இப்புத்தகத்திற்கு அணிந்துரை எழுதியவர் தமிழுலகம் நன்கறிந்த பிஷப்.கால்டுவெல். யாஹூவில் உள்ள ‘பொன்னியின் செல்வன்’ குழுமமும் ‘Forum Hub’ குழுமமும் இதுபற்றி விவாதங்கள் நடத்தியிருக்கின்றனர்.தற்போது நான் வசிப்பது அமெரிக்காவில். என்னிடம் இந்தப் புத்தகங்கள் கிடையாது. இருப்பினும் கணபதியாபிள்ளை புத்தகம் மட்டும் என் நண்பர் வாங்கி நான் கேட்கும் தகவல்களை அனுப்பிக் கொண்டிருக்கின்றார். சில தகவல்களை தொலைபேசி மூலம் பேசி பெற்றுவருகின்றேன். கணிணி வலைகளில் பல தகவல்கள் இருக்கின்றன.

எட்டயபுரம் ஊர்ப்பெயர் காரணப்பெயர்.

இப்பொழுது இன்னொரு செய்தியும் கிடைத்தது. அங்குள்ள சிவன் கோயிலில் இருக்கும் ஆண்டவரின் பெயர் எட்டீஸ்வரர். எட்டப்பன் என்பதை அன்பு, கனிவு என்று கொண்டு, ஊர்ப்பெயர் முதல் கோயிலில் குடிகொண்டிருக்கும் ஈஸ்வரன் வரை எட்டப்பன் பெயரை இணைத்துள்ளார்கள். என்று அந்த ஊர் உருவானதோ அன்றே வைத்த பெயர்கள். இப்படி இருக்கும் பெயரான“எட்டப்பன்”, நம்மிடையே நமக்குத் தெரியாமலேயே சிதைக்கப்பட்டது வருத்தத்தைக் கொடுக்கின்றது.

நான் சிறு பெண்ணாய் எட்டயபுரத்தில் வாழும் பொழுது நடந்த ஓர் சம்பவம் கூற மறந்துவிட்டேன். ராஜா அவர்கள் ஹரிஜனங்களை ஆலயப் பிரவேசம் செய்ய விரும்பினார். அப்பொழுது ராஜாஜி அவர்கள் அந்த நாளில் தானும் கலந்து கொள்ள விரும்புவதாகக் கூறினார். ராஜாவின் பிறந்த நாளன்று ராஜாஜி, கல்கி இருவரும் எட்டயபுரத்திற்கு வந்து ராஜாவுடன் ஹரிஜனங்களுடன் ஆலயப் பிரவேசம் செய்தார்கள் என் நினைவு சரியா என்பதை ராஜாவின் மூத்தமகன் துரைப்பாண்டியனிடம் விசாரித்தேன். உறுதி செய்துவிட்டு இதனை எழுதுகின்றேன்.

காட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட பரம்பரையென்றால் மூதறிஞர் ராஜாஜி கலந்து கொண்டிருப்பாரா? பாரதி பட்டம் கொடுத்தது எட்டயபுரம் ராஜா. நாட்டைக் காட்டிக் கொடுத்தவன் பரம்பரை கொடுக்கும் பட்டத்தைத் தூக்கி எறிந்திருப்பான். கட்டபொம்மன் தேசீயப் போராட்ட வீரர் என்றால் பாரதி பாடியிருக்கமாட்டனா? யாருக்கும் பயப்பட மாட்டான். அச்சமில்லை, அச்சமில்லை என்று கர்ஜிப்பவன்.

கட்டபொம்மன் செயல்களால் ஆங்கிலேயர்கள் எடுத்த நடவடிகைகள், கட்டபொம்மனை எங்கே, யாரால் அடையாளம் காட்டப்பட்டு பிடிபட்டார் என்பதுபற்றி முழு விபரங்கள் பல வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் சான்றுகளுடன் இருக்கின்றன. பின்னர் எவ்வாறு அவைகள் மாற்றப்பட்டன, எந்த சான்றுகள் அடிப்படையில் மாற்றப்பட்டன என்பதனை வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் மீள்ஆய்வு செய்து தயக்கமின்றி உண்மைகளை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும். வரலாற்றில் குழப்பம் இருத்தல் கூடாது.

நாயக்க அரசால் அவர்களுக்கு உதவி செய்ய நியமிக்கப்பட்டவர்கள் பாளையத்துக்காரர்கள், ஆட்சியில் ருசி கண்டபின் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை போட்டுக் கொண்டனர். தங்கள் ஆட்சியைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒவ்வொருவரும் முனைந்தனர். அச்சூழ்நிலையைத் தனக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டனர் ஆங்கிலேயர்கள். அங்கு நடந்த போராட்டம் சொந்த நன்மைக்கா அல்லது சுதந்திரப் போராட்டமா என்ற கருத்தாடல் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கின்றது.

சினிமாவுடன் போட்டி போட முடியுமா? பெருமாளாய், திருமாலாய் நடித்த என். டி. ஆர் அவர்களை ரசிகர் பார்க்கப் போகும் பொழுது தேங்காய், பழம், சூடத்துடன் சென்று அவர் முன்னிலையில் தேங்காய் உடைத்து சூடம் ஏற்றி வழிபடுவார்களாம். சினிமாவின் தாக்கம் மக்கள் மனத்தில் ஆழ்ந்து பதிந்து விடுகின்றது. இனியாவது பிழையைத் திருத்திக் கொள்ளலாமே.

மக்கள் திலகம் தான் பெற்ற தங்க மோதிரம்பற்றி விகடனில் எழுதிய அவர் சுயசரிதத்தில் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். பார்த்துக் கொள்ளலாம். படித்த நினைவில் எழுதியிருக்கின்றேன். சம்பவம் உண்மை ஆனால் ராஜாவின் பெயர் நான் குறித்ததுபோல் காசி விஸ்வநாதனாக இருக்கலாம் அல்லது பிதாமாஹாராஜாவாக இருக்கலாம். எட்டயபுர ராஜாக்களில் ஒருவர்தான் அவருக்கு மோதிரம் அளித்தது. என்னிடம் அப்புத்தகம் இல்லை.காசிமகாராஜா பற்றி தினமணியில் ராஜாமணி எழுதியிருக்கின்றார். கணிணியில் வலம் வந்தால் பல செய்திகள் காணலாம்.ஆனால் தனித் தனியாக எழுதப்பட்டுள்ளது. என் நினைவுகளை மட்டும் வைத்து எழுதா மல் அதுபற்றிய தகவல்கள் விசாரித்தபொழுது, விபரங்கள் தந்தவர்கள் ராஜாவின் புத்திரர்களும் என் நண்பர்களும்தான்.மன்னர் ஆட்சி முடியும் முன் அங்கு வாழ்ந்து ராஜாவின் ஆட்சியைப் பார்த்தவள் நான்.

வரலாறு யூகங்களில் எழுதப்படக்கூடாது.ஆனால் சான்றுகள் கிடைக்கும் பொழுது பலகோணங்களில் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து முடிவிற்கு வரவேண்டும். வரலாற்று விஷயத்தில் நம் அணுகுமுறையில் ஒரு குறையுண்டு. இதனை பிரிட்டிஷ் நாட்டு வரலாற்று அறிஞர் திரு டேவிட் கீஸ் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். இவர் 60 நாடுகளில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆராய்ச்சிகள் செய்தவர்.மாமன்னர் இராஜ இராஜன் புகழ்பாட உடனே தஞ்சைப் பெரிய கோயிலைக் காட்டுவோம். கட்டடக்கலையில் உன்னதமானது மறுக்கவில்லை. ஆனால் அது முழுமையான வரலாறாகுமா? ஆனால் அதை மட்டுமே கூறி வருவது சரியல்ல. அந்த வரலாற்று ஆசிரியர் கூறுவதைப் பார்ப்போம்.

நிர்வாகச் சீரமைப்பு, ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டின் விதிமுறைகள், வரவு செலவுக்ககணக்குகள்பற்றி வெளிப்படையான கல்வெட்டு சாசனங்கள், ஒரு காசு கொடுக்கப் பட்டாலும் அவனுடைய பெயரைக் கல்வெட்டில் பதிந்த நாகரீகம் உலக அரங்கிற்குச் சொல்லப்படவில்லை. “சோழ நாடுமட்டும் எங்கள் ஐரோப்பாவில் இருந்திருந்தால் உலகப் புகழ் பெற்றிருக்கச் செய்திருப்போம்“ என்று கூறியுள்ளார்.

மன்னரிடம் அவர் நன்மைக்காக கோயிலில் விளக்கு போட ஓர் கிராம அதிகாரி அனுமதி கேட்கின்றான். மன்னரோ ஊர் மக்கள் நன்மைக்காக விளக்குப் போடச் சொல்கின்றார். அதிகாரி ஊர் நன்மைக்கு ஓர் விளக்கும், ஊர் மக்களின் நலனையே நினைத்து வாழும் மன்னர் நலத்திற்கு ஓர் விளக்கும் போடுகின்றான். இது கல்வெட்டில் பதிக்கப் பட்டிருக்கின்றது. ஆட்சி செய்பவனுக்கு நேர்மையும் மனித நேயமும் முக்கியம். இது உலகம் முழுவதிற்கும் பொதுவானதல்லவா? எதிரியைக்கூட நயமாகச் சுட்டிக் காட்டும் உயர்ந்த உள்ளம் படைத்தவன் மன்னன் இராஜராஜன். எப்பொழுதும் விரோதியாக இருந்த சிங்கள நாட்டாரை, முரெட்டெழு சிங்களவர் என்று குறிப்பிடுகின்றான். அவனல்லவோ மாமன்னன். நாம் இவைகளை ஒருங்கிணைத்து உலக அரங்கிற்கு கொண்டு போகவில்லை.

நடந்தவைகளைத் தனி தனியாகப் பார்ப்பதில் புகழ் பாதிப்பது மட்டுமல்ல; இகழ்ச்சியும் ஏற்பட்டு விடுகின்றது. எட்டயபுரம் வரலாறு இதற்குச் சான்று.

வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் ஆய்வு செய்து முடிந்து அறிக்கை கொடுப்பதுடன் அவர்கள் கடமை முடிந்து விடுகின்றது. பாதுகாக்க வேண்டியது சமுதாயத்தின் கடமை. உண்மைகள் மாறாமல் இருக்க விழிப்புடன் கண்காணிக்க வேண்டும். அல்லது உண்மை அழிந்துவிடும்.

எட்டயபுர வரலாற்றிலும் கட்டபொம்மன் சம்பவம் ஓர் நிகழ்வு. பாரதத்தில் தர்மர் சூதாடினார். தன் உடன் பிறந்தவர்களையும்,தன் மனைவியையும் பணயம் வைத்தான். ஆனாலும் பாரதம் போற்றப்படும் நூல். காரணம் பல நல்ல செய்திகள் இருக்கின்றன.

எட்டயபுரம் என்றால் பாரதி மட்டும் தான் பலருக்கும் தெரியும். நான் எழுதியவைகளை விட இன்னும் நிறைய செய்திகள் இருக்கின்றன. அவைகள் தொகுக்கப் பட வேண்டும். பெருமைக்குரிய ஓர் சிற்றரசைக் காணலாம். நான் இதை எழுதி வரும் பொழுது என் நண்பர் ஒருவர் ஓர் வலைச்சுட்டியின் பெயர் அனுப்பினனர். அதைப் படிக்கவும் எனக்கு வியப்பேற்பட்டது. உங்கள் பார்வைக்கும் அதனை வைக்கின்றேன்.

For starters, here's an article I found on the web, which may interest you

http://historicalleys.blogspot.com/2008/12/cat-ettappa-dumby.html

இதைப்பற்றி நான் அலசப் போவதில்லை. என் நோக்கம் எட்டப்பன் என்ற சொல்லை அவச்சொல்லாகப் பேசுவதை நிறுத்திடக் கோரிக்கை வைப்பதே யாகும். ஆனாலும் ஒரு கருத்தைமட்டும் முன் வைக்க விரும்புகின்றேன்.

வரலாற்றை விருப்பம்போல் மாற்றி எழுதுதல் கூடாது. இதனை நான் பொதுப்படையாகக் கூறுகின்றேன். எதனையும் குறித்தல்ல.

சமீபத்தில் ’மின் தமிழுக்கு’ ஒருவர் அனுப்பிய மடல் பற்றிக் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன். தமிழகத்தில் விருப்பம் போல் எழுதப்பட்ட வரலாற்று நூல்கள் அதிகம் இருப்பதால் சரியான வரலாற்று நூல்களைப் பார்க்க முடியவில்லையென்று தெரிவித்துள்ளார்., மேலை நாட்டு மாணவன் ஒருவன் நம் நாட்டு வரலாற்றைக் கற்க விரும்யிருக்கின்றான்.அதற்கான சரியான நூல்களைப் பரிந்துரைக்க வேண்டிக் கொண்ட மடலில் இதனைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நம்மைப்பற்றி நாம் பெருமை பேசிக் கொள்வதைவிட பிற நாட்டார் நம் பெருமை பேச வேண்டும். நாம் நம் விருப்பத்திற்கேற்ப மாற்றியமைத்தால் ஒரு நாள் ஆய்வாளர்கள் உண்மை காண நேரிடும். அது நமக்குப் பாதகமாகாதா? வரலாற்று ஆர்வலர் என்ற முறையிலும், நாட்டுப்பற்றின் காரணமாகவும் என் ஆதங்கத்தைத் தெரிவிக்கின்றேன். யாரையும் குறை சொல்லும் நோக்கில் இவைகளை எழுதவில்லை.

இன்றைய இளைஞர்கள் கற்பூரப் புத்தி கொண்டவர்கள். மேலோட்டமாகப் பார்ப்பதில்லை. குழுமங்களில் அரட்டைகளும் உண்டு. விருப்பு வெறுப்பின்றி ஒரு விஷயத்தை அலசுபவர்களும் உண்டு. அவர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால் உண்மைகளைக் கோண்டு வர அவர்கள் போதும். நான் வயதான ஒரு மூதாட்டி. வருங்கால சந்ததிகளுக்கு தங்கள் ஆணிவேர்களைக் காட்டத்துடிக்கும் இவர்களைக் காணும் பொழுது மனம் சமாதான மடைகின்றது.

யாராக இருந்தாலும், குறிப்பாக சக்தி வாய்ந்த ஊடகங்கள், வரலாற்றைத் தொடும்பொழுது கொஞ்சம் கவனமாக இருக்க வேண்டும். குற்றவாளி தப்பலாம் ஆனால் நிரபராதி தண்டிக்கப்படக் கூடாது என்று நமக்குத் தெரியும். அதனால் தான் இந்த வேண்டுகோளை சமுதாயத்தின் முன் வைக்கின்றேன்.

ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு - நம்மில்

ஒற்றுமை நீங்கில் அனைவர்க்கும் தாழ்வு

எப்பொழுதும் நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டிய வரிகள்.

விழிப்புணர்வுக்கு நாடகம், சினிமா போன்றவைகளின் பங்கைக் கூறுமிடத்து அவைகளால் ஆக்கவும் முடியும், அழிக்கவும் முடியும் என்பதற்குச் சான்றாக எட்டயபுரம் வரலாறு இருக்கின்றது.